Przejdź do treści
Silna Rzeczpospolita

Jak działamy

Test zamiast deklaracji

Nie szukamy członków. Szukamy ludzi do konkretnych rzeczy. Dlatego nie pytamy, kim chcesz być — dajemy małe zadanie i patrzymy, co z niego wyszło.

Brzmi surowo. W praktyce jest odwrotnie: chroni ludzi, którzy naprawdę pracują, przed tym, żeby ich wysiłek przykrył ktoś, kto tylko zadeklarował.

Kogo szukamy

Pięć sposobów, żeby być w tym od początku

Nie trzeba umieć programować ani liczyć. Trzeba chcieć, żeby państwo działało lepiej, i zrobić w tym kierunku jedną konkretną rzecz.

Entuzjaści

Czytasz, pytasz, zgłaszasz problemy. To z Twoich zgłoszeń powstają projekty.

Promotorzy

Pokazujesz materiały w pracy, na uczelni, w swoim mieście i w sieci. Bez Ciebie nikt się o nich nie dowie.

Eksperci

Statystyka, ekonometria, badania operacyjne, sterowanie, uczenie maszynowe — albo głęboka znajomość jednej dziedziny państwa.

Praktycy

Pracujesz w urzędzie, szpitalu, szkole, sądzie albo samorządzie. Wiesz od środka, gdzie proces traci czas.

Instytucje

Gmina, miasto, uczelnia albo firma, która chce sprawdzić rozwiązanie na prawdziwych danych, w pilotażu.

Dołącz

Zespoły projektowe

Jak powstaje projekt

Tak samo jak w dobrze prowadzonym projekcie inżynierskim: krótkie cykle i coś, co da się pokazać, po każdym z nich.

  1. 1
    Diagnoza

    Jakie są dane, cele i twarde ograniczenia? Gdzie jest najszybszy mierzalny efekt?

  2. 2
    Model i symulacja

    Najpierw na danych historycznych i w symulacji — żeby sprawdzić, czy jest co poprawiać.

  3. 3
    Pilotaż

    Na prawdziwym procesie, w jednej gminie albo jednej instytucji, z wynikiem zmierzonym przed i po.

  4. 4
    Upowszechnienie

    Opis, kod i wyniki publicznie — tak, żeby inni mogli powtórzyć albo wytknąć błąd.

Lista projektów i kogo do każdego szukamy →

Pięć poziomów zaangażowania

Awans powyżej sympatyka wymaga wykonanego zadania. Zawsze. Bez wyjątków dla nikogo, w tym dla osób znanych.

  1. 1
    Sympatyk

    Potwierdzasz adres i dostajesz to, co robimy. Bez zobowiązań i bez zasypywania skrzynki.

  2. 2
    Wolontariusz

    Bierzesz jedno małe, konkretne zadanie i je kończysz.

  3. 3
    Organizator

    Odpowiadasz za wynik w swoim mieście, na swojej uczelni albo w swoim temacie.

  4. 4
    Członek

    Formalne wejście do stowarzyszenia — kiedy stowarzyszenie już będzie istniało.

  5. 5
    Lider

    Prowadzisz zespół projektowy albo regionalny. Dopiero po wykazaniu skuteczności.

Standard

Kto prowadzi projekt, pokazuje dorobek

Inicjatywa, która chce kompetentnego państwa, musi stosować wobec siebie wyższy standard niż „chce i ma czas". Prowadzenie zespołu powierzamy ludziom, którzy przez lata brali na siebie odpowiedzialność i dowozili wynik — w nauce, przemyśle, administracji, medycynie, wojsku albo organizacjach społecznych.

Co oceniamyKonkretnie
Konkretny rezultatCo powstało i czy da się to sprawdzić.
Skala odpowiedzialnościZa ilu ludzi, jaki system albo jakie pieniądze odpowiadał.
ReferencjeCo mówią ci, którzy z nim pracowali.
Konflikty interesówUjawnione z góry, nie odkryte później.
Praca zespołowaCzy potrafi pracować z ludźmi, którzy się z nim nie zgadzają.
Rozumienie danychCzy odróżnia dowód od anegdoty.
Reakcja na błądCo robi, gdy się pomyli i ktoś mu to wytknie.

Osobna ścieżka istnieje dla ludzi młodych i studentów, którzy potrafią pokazać, że coś realnie zbudowali albo zorganizowali. Standard ma odsiewać deklaracje, a nie zamykać drzwi przed tymi, którzy dopiero budują dorobek.

Czego uczymy się od tych, którym nie wyszło

Inicjatywy internetowe, które się rozpadły

Internet produkuje zainteresowanie, nie organizację. Liczba obserwujących nie jest liczbą ludzi, którzy coś zrobią.

Informatyzacja bez właściciela procesu

System kupiony, zanim ktoś zrozumiał proces, utrwala zły proces w drogim oprogramowaniu. Najpierw pomiar i diagnoza, potem narzędzie.

Zgłoszenia bez odpowiedzi

Człowiek, który trzy razy zgłosił problem i nie zobaczył żadnej reakcji, nie zgłosi czwarty raz. Informacja zwrotna nie jest uprzejmością — jest warunkiem działania całego systemu.

Kto to prowadzi

dr Rafał Noga

Inżynier sterowania i optymalizacji z ponad dwudziestoletnim doświadczeniem. Doktorat z inżynierii procesów i systemów na Uniwersytecie w Valladolid, studia z automatyki w Grenoble, Karlsruhe i Gdańsku. Sterowanie predykcyjne układu kriogenicznego Wielkiego Zderzacza Hadronów w CERN, estymacja stanu i sterowanie dużymi turbinami wiatrowymi, automatyka lotu w energetyce wiatrowej.

Do inicjatywy wnosi metodę: pomiar, model, estymację tego, czego nie widać, sterowanie ze sprzężeniem zwrotnym i optymalizację przy twardych ograniczeniach. Wiedzę o tym, jak naprawdę działa urząd, szpital czy gmina, muszą wnieść inni — i po to jest ta strona.

Praca zawodowa: noga.es

Bezpartyjność

Wiedza tak, szyld nie

Inicjatywa ekspercka. Nie jest partią i nie popiera żadnej partii. Ludzie w niej mogą mieć dowolne poglądy i działać politycznie prywatnie — ale nie w imieniu inicjatywy i nie jej zasobami.

Tak samo traktujemy organizacje. Stowarzyszenia, fundacje, izby gospodarcze, uczelnie i inicjatywy mieszkańców zwykle wiedzą wcześniej niż ministerstwo, gdzie system nie działa. Chcemy tę wiedzę wykorzystać — i chcemy, żeby te organizacje zostały niezależne. Nie budujemy niczyjego zaplecza.

Napisz do nas jako organizacja albo instytucja →